Կարդալ Բակունցի «Ալպիական մանուշակ» պատմվածքը, պատրաստվել քննարկման։
Առաջադրանքներ
- Առանձնացրո’ւ բնանկարի և դիմանկարի հատվածները։
Բնանկար
Կաքավաբերդի գլխին տարին բոլոր ամպ է նստում, բերդի ատամնաձև պարիսպները կորչում են սպիտակ ամպերի մեջ:
Լռություն կա Կաքավաբերդի ավերակներում։ Միայն ձորի մեջ աղմկում է Բասուտա գետը, քերում է ափերը և հղկում հունի կապույտ որձաքարը:
Պարիսպների գլխին բույն են դրել ցինը և անգղը… Ապա բարձրանում է քարե արծիվը, կտուցը կեռ թուր, մագիլները՝ սրածայր նիզակներ, փետուրները որպես պողպատե զրահ:
Կաքավաբերդի բարձունքի միակ ծաղիկը ալպիական մանուշակն է, ցողունը կաքավի ոտքի պես կարմիր, ծաղիկը ծիրանի գույն:
Ներքևը, ձորում, Բասուտա գետի մյուս ափին, քարաժայռերի վրա, թառել են մի քանի տներ։ Առավոտյան ծուխ է ելնում երդիկներից:
Առավոտյան ծովը բրոնզե հալոցքի պես տարուբեր էր լինում և լիզում ափերի կրաքարը
Կաքավաբերդի գլխից ամպը խխունջի պես սողաց դեպի վրանները, խոնավություն կաթեց քարերի վրա, մամուռների վրա և մակաղած ոչխարների բրդի վրա նստեց գիշերային խոնավությունը։ Ցող կաթեց ալպիական մանուշակի ծաղկաթերթերի վրա։
Դիմանկար
ֆետրե գլխարկով մարդը տեսավ կնոջ սպիտակ ճակատը, սև մազերը և նույնքան սև աչքերը:
Կաքավաբերդի կնոջ դեմքն արևը մի քիչ այրել էր։ Բայց աչքերի ձևը նույնն էր, ինչ որ մյուս կնոջ, որ դարձյալ բարակ մեջքով էր և բարձրահասակ:
զրնգում էին նրա թևերի արծաթագույն սուրմաները, փոքրիկ զանգակների ձայն հանում։ Խշշում էր նրա զգեստը, որի փեշերը իջնում էին մինչև մերկ ներբանները:
Ծովափի կինը կարճ խուզած մազեր ուներ և սպիտակ պարանոց, որի բարակ մորթու տակ երևում էին կապույտ երակները
- Բնութագրի’ր կերպարներից յուրաքանչյուրին։
Հնագետը — բնության ու մարդկանց հանդեպ անուշադիր էր։
Նկարիչը — զգայուն և գեղեցկությունը գնահատող էր։
Երրորդ ձիավորը — բարի, հոգատար և արդարությունը հարգող էր:
Հնձվորը — աշխատասեր, խանդոտ և դաժան մարդ էր։
Հնձվորի կինը — գեղեցիկ, համեստ, և հոգատար կին է։
Տղան — անմեղ, հետաքրքրասեր և ուրախ էր։
Ծովափի կինը — գեղեցիկ և նկարչի համար թանկ հիշողություն դարձած։
- Փորձիր կերպարներից յուրաքանչյուրի գործողություններին բացատրություն տալ։
- Դո’ւրս գրեք այն հատվածը, որն արտահայտում է ստեղծագործության գաղափարը։
Ֆետրե գլխարկով մարդը տղային տվեց արծաթ դրամ ու շոյեց նրա մազերը։
- Ձևակերպե’ք ստեղծագործության գաղափարը։
Իմ կարծիքով՝ ստեղծագործության գաղափարը շրջակա աշխարհն ու մարդկանց գնահատելն է։ Ստեղծագործության մեջ ձիավորներից յուրաքանչյուրը եկել էր իր շահի հետևից, բայց միայն մեկն էր ամբողջ ճանապարհի ընթացքում վայելում բնությունը, տեսնում նրա գեղեցկությունն ու մարդկանց հոգատարությունը։
- Արդյո՞ք պատմվածքը գեղեցկության ընկալման մասին է, կամ գուցե հին ու նոր ժամանակների բախմա՞ն, գուցե հեղինակը սոցիալակա՞ն խնդիրներ է բարձրացնում:
Ինձ թվում է, որ հեղինակը բարձրացնում է սոցիալական խնդիրներ։ Օրինակ՝ մարդիկ հաճախ չեն նկատում իրենց շրջապատող գեղեցկությունը և չեն գնահատում այն, ինչ ունի իրենց աշխարհը։
- Դո’ւրս գրեք պատկերավորության միջոցները` համեմատություն, փոխաբերություն, մակդիր, անձնավորում։
Համեմատություն — իր նեղ հունի մեջ գալարվում է Բասուտա գետը, ասես նրա սպիտակ փրփուրի տակ ոռնում են հազար գամփռներ և կրծում քարե շղթաները։
Փոխաբերություն — բերդի քարերն ասես կենդանացել ու խոսում էին հնագետի հետ:
Մակդիր -, սպիտակ փրփուր, ծիրանի գույն։
Անձնավորում — ամպը խխունջի պես սողաց դեպի վրանները, մանուշակը թեքվում է


