Մեկ անգամ ես դպրոցից վերադարցա տուն։ Արդեն գիշեր էր, մեր տան լույսերրը անջատված էին, բայց թվում էր, որ առավոտ էր, որովհետև մեր տանը արհեստական արև կար։ Երբ հոսանքը անջատում էին արհեստական արևը միանում էր։ Մյուս օրը ես զարդնեցի և գնացի դպրոց։ Իսկ, որ եկա տուն, տանը նույպես լույս չկար։ Ես մայրիկիս հարցրեցի թե ինչու արհեստական արևի լույսը չէր վառվում , մայրիկը ասաց։
— Նոր լույս տվող լույսեր են հորինել և երեկոյան մերն ել կփոխեն, իսկ ես հարցրեցի․
— Արհեստական արևն ել են փոխե՞լու։
Մայրիկը պատասխանեց
-Ոչ, չեն փոխելու ։
Իսկ այդ ժամանակ եկավ այն մարդը, ով փոխում լամպերը և նա փոխեց լամպերը երկու ժամում։ Երբ ես միացրեցի լույսերը նրանք այնքան սիրուն էին, որ չէիր ուզում լույսը հանգցնել։














